Przejdź do zawartości

łatynda

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

łatynda (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw. (Lwów i Poznań) obibok, włóczęga[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) łatenda[2]
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
może łac. latere, latendus[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ Ewa Jędrzejko, Elementy kresowe w języku Gabrieli Zapolskiej, Alina Kowalska, Aleksander Wilkoń (red.), „Prace językoznawcze”, 19, Katowice: Uniwersytet Śląski, 1991, s. 75.
  2. 1 2 Publikacja w otwartym dostępie – możesz ją bezpłatnie przeczytać Antoni Danysz, Odrębności słownikarskie kulturalnego języka polskiego w Wielkopolsce w stosunku do kulturalnego języka w Galicyi, „Język Polski”, 8–10, 1914, s. 257.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=łatynda&oldid=8801914”