brant

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

brant (język szwedzki) [edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) urwisty, stromy, spadzisty[1][2]
odmiana:
(1.1) brant, brant, branta
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. ↑ Jacek Kubitsky, Słownik polski-szwedzki, Natur och Kultur, s. 510, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, ISBN 83-01-12413-X.

brant (język wilamowski) [edytuj]

brant (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pożar, płomień
(1.2) zgorzel, gangrena
(1.3) śnięć zbożowa
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=brant&oldid=3053366”