wippen

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

wippen (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvɪpn̩]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) bujać, zabujać, huśtać, zahuśtać
(1.2) bujać, zabujać, kołysać, kołysać
odmiana:
(1.1-2)[1] wipp|en (wippt), wippte, gewippt (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1-2) hin und her / auf und ab wippen
(1.2) mit dem Fuß wippen
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Wippen n, Wippe ż, Wipper m, Wipperin ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: