szóbeli

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

szóbeli (język węgierski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) słowny, ustny[1]

rzeczownik

(2.1) szkoln. egzamin ustny
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. szó, szócska, szónok, szóbeliség
czas. szónokol
przym. szónoki
związki frazeologiczne:
etymologia:
węg. szó + -beli
uwagi:
źródła:
  1. István Varsányi, Lengyel-magyar szótár, Budapest, Terra, 1976.