staðarfall

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

staðarfall (język farerski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) jęz. miejscownik
odmiana:
(1.1) lp staðarfal|l, ~l, ~li, ~s; lm staðar|føll, ~føll, ~føllum, ~falla
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

staðarfall (język islandzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) jęz. miejscownik
odmiana:
(1.1) lp staðarfall, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); lm staðarföll, staðarföll, staðarföllum, ~a (staðarföllin, staðarföllin, staðarföllunum, ~anna)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: