rostig

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rostig (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈʀɔstɪç]
?/i ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zardzewiały
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

rostig (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) zardzewiały[1][2]
odmiana:
(1.1) rostig, rostigt, rostiga
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rost
czas. rosta
przym. rostfri
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 391.