regel

regel (język duński)

wymowa:

Dania: [ˈræjˀəl]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) reguła, zasada

(1.2) praw. przepis, postanowienie

odmiana:

(1) en regel, regelen/reglen, regler, reglerne

przykłady:

(1.1) De danske kommaregler kan være en svær nød at knække, men med disse 5 tips er det let som en leg. → Duńskie zasady stawiania przecinków mogą być twardym orzechem do zgryzienia, ale dzięki tym 5 wskazówkom będzie to łatwe jak bułka z masłem.

(1.2) Ordensreglerne skal altid håndhæves på en høflig og venlig måde. → Przepisy regulaminu zawsze należy egzekwować w uprzejmy i przyjazny sposób.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) princip

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. regelmæssig, regelløs

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

regel (język norweski (bokmål))

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) reguła

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

regel (język norweski (nynorsk))

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) reguła

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

regel (język szwedzki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) reguła

odmiana:

(1.1) en regel, regeln, regler, reglerna

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. reglera

rzecz. reglering

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: