origin

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

origin (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɒrɪdʒɪn] wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pochodzenie, początek, źródło, geneza
(1.2) mat. początek układu współrzędnych
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) inception, source, root
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. origination, originator
czas. originate
związki frazeologiczne:
etymologia:
średnioang. z łac.
uwagi:
źródła:

origin (esperanto (morfem))[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) pochodzić, pochodzenie
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pochodne:
czas. origini
rzecz. origino
przym. origina
przysł. origine
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1909 (Unua Oficiala Aldono al Universala Vortaro). Baza Radikaro Oficiala: grupa 7.
źródła:

origin (slovio)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
оригин
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) pochodzenie
odmiana:
(1.1) lm originis
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: