monomane

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

monomane (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA/mɔ.nɔ.man/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) psych. monoman

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) psych. monomanka

przymiotnik

(3.1) psych. dotknięty monomanią
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. monomanie ż
przym. monomaniaque
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

monomane (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/moˈnɔmane/
podział przy przenoszeniu wyrazu: mo•no•ma•ne
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) psych. monoman

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) psych. monomanka

przymiotnik

(3.1) psych. dotknięty monomanią
odmiana:
(1.1) lp monomane; lm monomani
(2.1) lp monomane; lm monomani
(3.1) lp monomane m ż; lm monomani m ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) fissato, monomaniaco
(2.1) fissata, monomaniaca
(3.1) fissato, monomaniaco
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. monomania ż, monomaniaco m, monomaniaca ż
przym. monomaniaco, monomaniacale
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. monomania
uwagi:
źródła: