mijo

mijo (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [ˈmi.xo]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. Panicum miliaceum, proso

(1.2) ziarno prosa

wykrzyknik

(2.1) (Ameryka) pot. przy zwracaniu się do syna z odcieniem afektywnym, uczuciowym: kochany, synu, skarbie, chłopcze

(2.2) (Ameryka) pot. przy zwracaniu się do kolegi z odcieniem afektywnym, uczuciowym: drogi, kolego, złotko, skarbie, mój drogi

(2.3) (Chile, Kolumbia, Meksyk i Stany Zjednoczone) pot. przy zwracaniu się do męża lub narzeczonego z odcieniem afektywnym, uczuciowym: kochanie, kochany, złotko, skarbie, kotku, aniołku, najdroższy

odmiana:

(1) lm mijos

(2.1-3) lp mijo; lm mijos

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(2.1) m'hijo, hijo, chico

(2.2) chico, chaval, colega, compañero

(2.3) amor, cariño, cielo

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(2.1-3)

rzecz. mija ż

zdrobn. mijito m, mijita ż

czas. mijear

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1-2) łac. milĭum

(2.1-3) zrost: mi hijo → mój synu

uwagi:

źródła: