mija

mija (język polski)

wymowa:

‹mija›

podział przy przenoszeniu wyrazu: mi•ja

^ⓘ

znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) 3. os. lp ter. od: mijać

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) zob. miya

odmiana:

(2.1) nieodm.

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: miya

źródła:

mija (język hiszpański)

wymowa:

IPA: [ˈmi.xa]

podział przy przenoszeniu wyrazu: mi•ja

znaczenia:

wykrzyknik

(1.1) (Ameryka) pot. przy zwracaniu się do córki z odcieniem afektywnym, uczuciowym: kochana, córeczko, myszko, skarbie, słoneczko

(1.2) (Ameryka) pot. przy zwracaniu się do koleżanki z odcieniem afektywnym, uczuciowym: droga, kochana, złotko, skarbie, słoneczko, moja droga

(1.3) (Chile, Kolumbia, Meksyk i Stany Zjednoczone) pot. przy zwracaniu się do żony lub narzeczonej z odcieniem afektywnym, uczuciowym: kochanie, kochana, złotko, skarbie, słoneczko, kotku, aniołku

odmiana:

(1.1-3) lp mija; lm mijas

przykłady:

(1.1) ¡Levántate, mija, que ya es hora de ir a la escuela! → Wstawaj, skarbie, już pora iść do szkoły!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz.

forma męska mijo m

zdrobn. mijita ż

czas. mijear

związki frazeologiczne:

etymologia:

od hiszp. mi + hija → moja córka

uwagi:

źródła:

mija (język ibański)

wymowa:

IPA: /mi.d͡ʒa/

podział przy przenoszeniu wyrazu: mi•ja

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) stół

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

malaj. meja < port. mesa → stół < staro-galicyjsko-portugalski < łac. mēnsa

uwagi:

źródła:

mija (język maltański)

wymowa:

IPA: /ˈmiː.ja/

mija (Gozo)^ⓘ

znaczenia:

liczebnik główny, rodzaj męski lub żeński

(1.1) sto (nie bezpośrednio zależny od innych części zdania)

odmiana:

(1.1) lp mija; du mitejn; lm mijiet

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

arab. مِئَةٌ (miʾa) → sto

uwagi:

• używany bez następującego po nim rzeczownika, czyli zaimkowo i w liczebniku
• forma przydawki: mitt

źródła:

mija (język portugalski)

wymowa:

IPA: /ˈmi.ʒɐ/

podział przy przenoszeniu wyrazu: mi•ja

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) posp. siku

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 3. os. lp ter. oznajm. od: mijar

(2.2) 2. os. lp rozk. od: mijar

odmiana:

(1.1) lp mija; lm mijas

przykłady:

(1.1) Vou só dar uma mija e já volto. → Ja tylko pójdę na siku i zaraz wracam.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) odczas. port. mijar

uwagi:

źródła: