komşu

komşu (język turecki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sąsiad

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	komşu	komşular
biernik	komşuyu	komşuları
celownik	komşuya	komşulara
miejscownik	komşuda	komşularda
ablatyw	komşudan	komşulardan
dopełniacz	komşunun	komşuların
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp komşum komşularım 2. os. lp komşun komşuların 3. os. lp komşusu komşuları 1. os. lm komşumuz komşularımız 2. os. lm komşunuz komşularınız 3. os. lm komşusu komşuları biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp komşumu komşularımı 2. os. lp komşunu komşularını 3. os. lp komşusunu komşularını 1. os. lm komşumuzu komşularımızı 2. os. lm komşunuzu komşularınızı 3. os. lm komşusunu komşularını celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp komşuma komşularıma 2. os. lp komşuna komşularına 3. os. lp komşusuna komşularına 1. os. lm komşumuza komşularımıza 2. os. lm komşunuza komşularınıza 3. os. lm komşusuna komşularına miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp komşumda komşularımda 2. os. lp komşunda komşularında 3. os. lp komşusunda komşularında 1. os. lm komşumuzda komşularımızda 2. os. lm komşunuzda komşularınızda 3. os. lm komşusunda komşularında ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp komşumdan komşularımdan 2. os. lp komşundan komşularından 3. os. lp komşusundan komşularından 1. os. lm komşumuzdan komşularımızdan 2. os. lm komşunuzdan komşularınızdan 3. os. lm komşusundan komşularından dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp komşumun komşularımın 2. os. lp komşunun komşularının 3. os. lp komşusunun komşuların 1. os. lm komşumuzun komşularımızın 2. os. lm komşunuzun komşularınızın 3. os. lm komşusunun komşuların

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

gülme komşuna, gelir başına

etymologia:

uwagi:

źródła: