kadet
kadet (język polski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) wojsk. uczeń oficerskiej szkoły wojskowej[1]; zob. też kadet w Wikipedii
- (1.2) polit. hist. pot. członek Partii Konstytucyjno-Demokratycznej (K-D)[2]
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (2.1) pot. samochód Opel Kadett
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kadet kadeci dopełniacz kadeta kadetów celownik kadetowi kadetom biernik kadeta kadetów narzędnik kadetem kadetami miejscownik kadecie kadetach wołacz kadecie kadeci depr. M. i W. lm: (te) kadety - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kadet kadety dopełniacz kadeta kadetów celownik kadetowi kadetom biernik kadeta kadety narzędnik kadetem kadetami miejscownik kadecie kadetach wołacz kadecie kadety
- przykłady:
- (1.1) Z kadetami też nie było lekko - byli jeszcze młodzi i niewyżyci[3].
- (1.2) Kadeci byli zdecydowanymi monarchistami, ale pragnęli przekształcić cesarstwo rosyjskie w monarchię konstytucyjną typu zachodnioeuropejskiego z zapewnieniem burżuazji roli kierowniczej w państwie[4].
- (2.1) Przez lata wysłużonym oplem kadetem swojego ojca rozwoził prasę po kieleckich kioskach[5].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) kadete
- bułgarski: (1.1) кадет m; (1.2) кадет m
- esperanto: (1.1) kadeto, lernoficiro
- hiszpański: (1.1) cadete m
- wilamowski: (1.1) kadet m
- włoski: (1.1) cadetto m
- źródła:
- ↑ Wojsko, wojna, broń. Leksykon PWN, red. Marcin Kamler, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9, s. 123.
- ↑
Hasło „kadet II” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Marek Ciesielski, Paweł Siekański, Arkadiusz Znojek, 540 DDC, czyli jakie jest wojsko, 2000, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Janusz Pajewski, Historia powszechna 1871-1918, 1967, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Tomasz Lipko, Scyzoryki budują Maracanę, „Ozon nr 10”, 2005, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
- ↑ Hasło „kadet I” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
kadet (język indonezyjski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz indonezyjski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.
kadet (język wilamowski)
[edytuj]- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, Polska Akademia Umiejętności, Kraków 1930, s. 216.