kış

kış (język turecki)

wymowa:

IPA: /kɯʃ/ ^ⓘ

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) zima

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kış	kışlar
biernik	kışı	kışları
celownik	kışa	kışlara
miejscownik	kışta	kışlarda
ablatyw	kıştan	kışlardan
dopełniacz	kışın	kışların
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kışım kışlarım 2. os. lp kışın kışların 3. os. lp kışı kışları 1. os. lm kışımız kışlarımız 2. os. lm kışınız kışlarınız 3. os. lm kışı kışları biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kışımı kışlarımı 2. os. lp kışını kışlarını 3. os. lp kışını kışlarını 1. os. lm kışımızı kışlarımızı 2. os. lm kışınızı kışlarınızı 3. os. lm kışını kışlarını celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kışıma kışlarıma 2. os. lp kışına kışlarına 3. os. lp kışına kışlarına 1. os. lm kışımıza kışlarımıza 2. os. lm kışınıza kışlarınıza 3. os. lm kışına kışlarına miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kışımda kışlarımda 2. os. lp kışında kışlarında 3. os. lp kışında kışlarında 1. os. lm kışımızda kışlarımızda 2. os. lm kışınızda kışlarınızda 3. os. lm kışında kışlarında ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kışımdan kışlarımdan 2. os. lp kışından kışlarından 3. os. lp kışından kışlarından 1. os. lm kışımızdan kışlarımızdan 2. os. lm kışınızdan kışlarınızdan 3. os. lm kışından kışlarından dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp kışımın kışlarımın 2. os. lp kışının kışlarının 3. os. lp kışının kışların 1. os. lm kışımızın kışlarımızın 2. os. lm kışınızın kışlarınızın 3. os. lm kışının kışların

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

gönlün yazı var, kışı var

etymologia:

uwagi:

źródła: