gyłenḱ

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

gyłenḱ (język wilamowski)[edytuj]

gyłenḱ (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) anat. staw[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: indeks:Wilamowski - Części ciała
źródła:
  1. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, s. 177, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.