ev

ev (język azerski)

ev (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) dom

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

ev (język kornijski)

wymowa:

znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) on

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w wiarygodnych słownikach. Jeśli znasz kornijski, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.

ev (język krymskotatarski)

ev (1.1)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) dom

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

ev (język turecki)

ev (1.1)

wymowa:

^{ⓘ ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) dom, miejsce zamieszkania

(1.2) przen. rodzina, ognisko domowe

(1.3) przen. domownicy, bliscy mieszkający razem

(1.4) przest. ród, dynastia, linia, potomkowie jednego przodka

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	ev	evler
biernik	evi	evleri
celownik	eve	evlere
miejscownik	evde	evlerde
ablatyw	evden	evlerden
dopełniacz	evin	evlerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp evim evlerim 2. os. lp evin evlerin 3. os. lp evi evleri 1. os. lm evimiz evlerimiz 2. os. lm eviniz evleriniz 3. os. lm evi evleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp evimi evlerimi 2. os. lp evini evlerini 3. os. lp evini evlerini 1. os. lm evimizi evlerimizi 2. os. lm evinizi evlerinizi 3. os. lm evini evlerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp evime evlerime 2. os. lp evine evlerine 3. os. lp evine evlerine 1. os. lm evimize evlerimize 2. os. lm evinize evlerinize 3. os. lm evine evlerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp evimde evlerimde 2. os. lp evinde evlerinde 3. os. lp evinde evlerinde 1. os. lm evimizde evlerimizde 2. os. lm evinizde evlerinizde 3. os. lm evinde evlerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp evimden evlerimden 2. os. lp evinden evlerinden 3. os. lp evinden evlerinden 1. os. lm evimizden evlerimizden 2. os. lm evinizden evlerinizden 3. os. lm evinden evlerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp evimin evlerimin 2. os. lp evinin evlerinin 3. os. lp evinin evlerin 1. os. lm evimizin evlerimizin 2. os. lm evinizin evlerinizin 3. os. lm evinin evlerin

przykłady:

(1.1) Evinizdeyim. → Jestem w waszym domu.

(1.1) Işık söndü ve tüm evi zifiri karanlık kapladı. → Zgasło światło i w całym domu zapanowały egipskie ciemności.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ev halkı → domownicy • ev idaresi → gospodarstwo domowe • ev kadını → gosposia • ev sahibi → gospodarz • ev hanımı → gospodyni • eve kadar → do samego domu

synonimy:

(1.1) bark, ev bark, beyit, dar, hane, mekân

(1.2) aile, familya

(1.3) aile

(1.4) soy, asıl, cins, ırk, nesep, sülale, uruk, kan

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

gelin girmedik ev olur, ölüm girmedik ev olmaz • gönül verme evliye; eve gider unutur

etymologia:

uwagi:

źródła: