erproben

erproben (język niemiecki)

wymowa:

IPA: [ɛɐ̯ˈpʀoːbn̩]

^ⓘ

znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) wypróbowywać, wypróbować, poddawać próbie, poddać próbie

odmiana:

(1.1) erproben (erprobt), erprobte, erprobt (haben)

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Erproben n, Erprobung ż

przym. erprobt

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: proben • beproben • erproben

źródła: