ernüchtern

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ernüchtern (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɛɐ̯ˈnʏçtɐn]
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) otrzeźwiać, otrzeźwić
odmiana:
(1.1)[1] ernüchter|n (ernüchtert), ernüchterte, ernüchtert (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ernüchterung ż
przym. nüchtern
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: ausnüchternernüchtern
źródła: