demir

demir (język gagauski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) żelazo

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

demir (język krymskotatarski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) żelazo

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) war. temir

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

demir (język turecki)

demir (1.1)

wymowa:

IPA: [dɛmíɾ]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) chem. żelazo

(1.2) żelazny element, przedmiot

(1.3) podkówka do obcasa

(1.4) mors. kotwica

przymiotnik

(2.1) żelazny, z żelaza

(2.2) przen. mocarny, silny, twardy (jak żelazo)

odmiana:

(1.1-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	demir	demirler
biernik	demiri	demirleri
celownik	demire	demirlere
miejscownik	demirde	demirlerde
ablatyw	demirden	demirlerden
dopełniacz	demirin	demirlerin
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp demirim demirlerim 2. os. lp demirin demirlerin 3. os. lp demiri demirleri 1. os. lm demirimiz demirlerimiz 2. os. lm demiriniz demirleriniz 3. os. lm demiri demirleri biernik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp demirimi demirlerimi 2. os. lp demirini demirlerini 3. os. lp demirini demirlerini 1. os. lm demirimizi demirlerimizi 2. os. lm demirinizi demirlerinizi 3. os. lm demirini demirlerini celownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp demirime demirlerime 2. os. lp demirine demirlerine 3. os. lp demirine demirlerine 1. os. lm demirimize demirlerimize 2. os. lm demirinize demirlerinize 3. os. lm demirine demirlerine miejscownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp demirimde demirlerimde 2. os. lp demirinde demirlerinde 3. os. lp demirinde demirlerinde 1. os. lm demirimizde demirlerimizde 2. os. lm demirinizde demirlerinizde 3. os. lm demirinde demirlerinde ablatyw osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp demirimden demirlerimden 2. os. lp demirinden demirlerinden 3. os. lp demirinden demirlerinden 1. os. lm demirimizden demirlerimizden 2. os. lm demirinizden demirlerinizden 3. os. lm demirinden demirlerinden dopełniacz osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp demirimin demirlerimin 2. os. lp demirinin demirlerinin 3. os. lp demirinin demirlerin 1. os. lm demirimizin demirlerimizin 2. os. lm demirinizin demirlerinizin 3. os. lm demirinin demirlerin

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.4) çıpa, çapa, çipo

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. demirli

przysł. demirli

związki frazeologiczne:

gök demir, yer bakır

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Turecki - Pierwiastki chemiczne

źródła:

demir (język turkmeński)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) żelazo

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: