Przejdź do zawartości

czołobitny

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

czołobitny (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pełen pokory i szacunku wobec kogoś, w sposób służalczy[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na uwagę, że warto byłoby propagandę uczynić mniej czołobitną wobec ZSRR i bardziej strawną dla Polaków, premier odpowiada: "Wszystko, co zrobicie w tej dziedzinie, będzie rozumiane w Moskwie jako propaganda antyradziecka"[2].
(1.1) Kiedy Aleksander zaczął wprowadzać perski ceremoniał, Kallistenes buntował się przeciwko czołobitnym obyczajom i został stracony za udział w spisku[3].
(1.1) Otóż, Wysoka Izbo, ja nie pisałem i nie będę pisał czołobitnych listów do kogokolwiek[4].
(1.1) W końcu nie od paradydrogi Aleksanderjest najwierniejszym w tej części Europy przyjacielem prezydenta Busha, a premier Miller jednym z ośmiu czołobitnychministrantów”, żeby jeden z drugim kanclerz, czy inny Chirac wypominali nam serwilizm[5].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) służalczy
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. czołobitność ż
przysł. czołobitnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. czoło + bić
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Andrzej Friszke, Diariusz Rakowskiego, „Polityka nr 2521”, 2005-09-17, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  3. Anna Brzezińska, Heros macedoński, „Polityka nr 2484”, 2004-12-25, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. Kancelaria Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 28.08.1996, 2 kadencja, 87 posiedzenie, 1 dzień, „Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP”, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  5. Aleksander Malak, 52.stan, „Gazeta Wrocławska”, 2003-02-14, Narodowy Korpus Języka Polskiego.