contingent

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

contingent (język angielski)[edytuj]

wymowa:
IPA/kən.ˈtɪn.dʒənt/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) reprezentacja, delegacja
(1.2) wojsk. kontyngent

przymiotnik

(2.1) możliwy, ewentualny
(2.2) uwarunkowany, zależny
odmiana:
przykłady:
składnia:
(2.2) contingent on/upon sthzależny od czegoś
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. contingency
przysł. contingently
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

contingent (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA[kõ.tẽ.ʒã] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kontyngent, przydział[1]
(1.2) ekon. kontyngent[1]
odmiana:
(1.1-2) lp contingent; lm contingents
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. contingentement
czas. contingenter
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Elżbieta Pieńkos, Słownik terminologii ekonomicznej francusko-polski, s. 64, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2008, ISBN 978-83-214-1187-3.