cloruro

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cloruro (język hiszpański)[edytuj]

wymowa:
IPA[klo.ˈru.ro]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. chlorek
odmiana:
(1) lm cloruros
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. clorar
przym. clorado, cloral, cloratado, clórico, clorítico, cloroso
rzecz. cloración ż, clorato m, cloro m, clorita ż, clorito m, cloruración ż
tem. słow. cloro-
związki frazeologiczne:
etymologia:
hiszp. cloro + -uro
uwagi:
źródła:

cloruro (język włoski)[edytuj]

wymowa:
IPA/kloˈruro/
podział przy przenoszeniu wyrazu: clo•ru•ro
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem. chlorek

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) 1. os. lp, tryb oznajmujący czasu teraźniejszego (presente indicativo) od: clorurare
odmiana:
(1.1) lp cloruro; lm cloruri
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) cloruro di sodiochlorek sodu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. cloro m, clorato m, clorazione ż, cloratore m, clorito m, clorite ż, clorosi ż, clorurazione ż, clorurante m
czas. clorare, clorurare
przym. clorico, clorato, cloroso, clorosante, clorotico, clorurato, clorurante
tem. słow. cloro-
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) wł. cloro + -uro
uwagi:
źródła: