cămin

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

cămin (język rumuński)[edytuj]

cămin (1.1)
cămin (1.2)
cămin (1.3)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) komin[1]
(1.2) piec[2]
(1.3) ognisko[2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
bułg.[2] < scs. < gr. καμίνι[1]
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Tomasz Klimkowski, Dziedzictwo greckie w języku rumuńskim i arumuńskim, „Balcanica Posnaniensia. Acta et studia”, XIX, Poznań 2012, Wydawnictwo Instytutu Historii UAM, s. 21.
  2. 2,0 2,1 2,2 Anna Oczko, Zapożyczenia południowosłowiańskie w języku rumuńskim w XVI i XVII wieku; dostęp: 7 października 2018.