blödeln

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

blödeln (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbløːdəln] IPA[ˈbløːdl̩tə] IPA[ɡəˈbløːdl̩t]
znaczenia:

czasownik słaby

(1.1) błaznować, wygłupiać się
odmiana:
(1.1)[1] blödel|n (blödelt), blödelte, geblödelt (haben)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Blödelei ż, Blödel m, Geblödel n, Blödheit ż
przym. blöd, blöde
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: blödelnherumblödeln
źródła: