bidule

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

bidule (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[bʲiˈdulɛ], AS[bʹidule], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

rzeczownik, forma pochodna

(1.1) M. , B.  i W.  lm  od: bidula
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

bidule (język francuski)[edytuj]

wymowa:
(1.1) IPA: /bi.dyl/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pot.  wihajster, rzecz[1]
odmiana:
(1.1) lp  bidule; lm  bidules
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) chose
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Anna Jedlińska, Ludwik Szwykowski, Jerzy Tomalak, Kieszonkowy słownik francusko-polski, polsko-francuski, Warszawa, Wiedza Powszechna, 2004, ISBN 83-214-0938-5.