bevilge

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

bevilge (język duński)[edytuj]

wymowa:
IPA[beˈviljə]
znaczenia:

czasownik

(1.1) przydzielić
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bevilge (język norweski (bokmål))[edytuj]

wymowa:
IPA[beˈvilge]
znaczenia:

czasownik

(1.1) nadać, przydzielić
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
śdn. bewilligen
uwagi:
źródła:

bevilge (język norweski (riksmål))[edytuj]

wymowa:
IPA[beˈvilge]
znaczenia:

czasownik

(1.1) nadać, przydzielić
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
śdn. bewilligen
uwagi:
źródła: