behüten

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

behüten (język niemiecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[bəˈhyːtn̩] lub [bəˈhyːtən]
znaczenia:

czasownik słaby, nierozdzielnie złożony

(1.1) strzec, ustrzec, chronić, uchronić, pilnować, upilnować
odmiana:
(1.1) behüt|en (behütet), behütete, behütet (haben)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Behutsamkeit ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: