alternant

alternant (język polski)

wymowa:

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jęz. człon oboczności fonetycznej lub morfologicznej wyrazu; wariant członu wyrazu powstający w wyniku alternacji

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. alternacja ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. alternans

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) alternant
• łaciński: (1.1) alternans m
• niemiecki: (1.1) Alternant m
• włoski: (1.1) alternante m

źródła:

alternant (język francuski)

wymowa:

IPA: /al.tɛʁ.nɑ̃/ m, IPA: /al.tɛʁ.nɑ̃t/ ż

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przemienny

czasownik, forma fleksyjna

(2.1) imiesłów czasu teraźniejszego (participe présent) czasownika alterner

odmiana:

(1.1) lp alternant m, alternante ż; lm alternants m, alternantes ż

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przym. alterne

czas. alterner

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: