цяля

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

цяля (język białoruski)[edytuj]

цяля (1.1)
transliteracja:
câlâ
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zool. cielę
(1.2) przen. cielę (o bezwolnym lub zbyt prostodusznym człowieku)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) цялё
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) дзіцяня
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. цялё n, цяленне n, цялятнік m, цяляціна ż
zdrobn. цялятка n
czas. цяліцца ndk.
przym. цялячы
związki frazeologiczne:
гнілому цяляці хваста не адарведзе і Макар цялят не пасеу бога цяля ўкрасціцяляты язык аджавалі / цяляты язык ад'елі
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Białoruski - Ssaki
źródła: