разбойник

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

разбойник (język bułgarski)[edytuj]

transliteracja:
razboinik
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rozbójnik, zbój, zbójca
odmiana:
(1.1) lp разбойник, разбойникът, разбойника; lm разбойници
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. разбой m, разбойничество n, разбойничестване n, разбойничествуване n
forma żeńska разбойница ż
czas. разбойничествам ndk., разбойничествувам ndk.
przym. разбойнишки, разбойнически
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

разбойник (język rosyjski)[edytuj]

transliteracja:
razbojnik
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rozbójnik, zbój, zbójca
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: