Przejdź do zawartości

друкар

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

друкар (język białoruski)

[edytuj]
друкар (1.1)
transliteracja:
drukar
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) drukarz[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) паліграфіст
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. друк m, друкарства n, друкарня ż, друкаванне n
czas. друкаваць ndk.
przym. друкарскі, друкаваны
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło „drukarz” w: Падручны польска-беларускі слоўнік, пад рэдакцыяй А.Обрэмбскай-Яблонскай і М.Бірылы, „Ведза Повшэхна”, Варшава 1962, s. 122.

друкар (język ukraiński)

[edytuj]
друкар (1.1)
transliteracja:
drukar
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) drukarz
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. друк m, друкарниця ż, друкарка ż, друкарня ż, друкарство n, друкування n
czas. друкувати ndk., друкуватися ndk.
przym. друкарський, друкарів, друкувальний
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: