двойник

двойник (język bułgarski)

transliteracja:

dvoinik

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sobowtór

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. двойка ż, двоякост ż, двойственост ż

czas. двоя ndk.

przym. двоен, двоичен, двояк, двойствен

przysł. двойно, двояко, двойствено

licz. два

tem. słow. две-, дву-

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

двойник (język rosyjski)

transliteracja:

dvojnik

wymowa:

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sobowtór

odmiana:

przykłady:

(1.1) Недавно меня шокировала такая ситуация: я посмотрела в зеркало и увидела там не себя, а своего двойника. → Ostatnio zszokowała mnie taka sytuacja: spojrzałam w lustro i ujrzałam w nim nie siebie, a swojego sobowtóra.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: