ȧjšłȫn

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ȧjšłȫn (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik mocny, rozdzielnie złożony, przechodni

(1.1) wbić (pal, gwóźdź)[1]
(1.2) uderzyć (piorun)[1]
(1.3) uderzyć (w rękę na zgodę)[1]
odmiana:
(1.1) czas przeszły prosty šłūg ȧj, imiesłów czasu przeszłego ȧjgyšłuø̄n
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
wilam. ȧj- + šłȫn, por. niem. einschlagen
uwagi:
zobacz też: šłȫn
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, s. 11, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930‒1936.