śtuw

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

śtuw (język wilamowski)[edytuj]

śtuw (1.2)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) izba[1][2]
(1.2) strych[1]
odmiana:
(1.1-2) lp śtuw; lm śtuwa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.2) kałer
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. śtyjwła n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Wilamowski - Dom
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 289,310.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, Bielsko-Biała 2004, ISBN 83-914917-8-1.