örümcek

örümcek (język turecki)

örümcek (1.1)

wymowa:

IPA: [œɾym'd͡ʒec]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) arachn. pająk

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	örümcek	örümcekler
dopełniacz	örümceğin	örümceklerin
celownik	örümceğe	örümceklere
biernik	örümceği	örümcekleri
miejscownik	örümcekte	örümceklerde
ablatyw	örümcekten	örümceklerden
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp örümceğim örümceklerim 2. os. lp örümceğin örümceklerin 3. os. lp örümceği örümcekleri 1. os. lm örümceğimiz örümceklerimiz 2. os. lm örümceğiniz örümcekleriniz 3. os. lm örümceği örümcekleri

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: