predicate

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

predicate (język angielski)[edytuj]

wymowa:
(1.1) IPA[ˈpredɪkeɪt]
(2.1) [ˈpredɪkət]
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) orzekać, twierdzić[1]

rzeczownik policzalny

(2.1) gram.  orzeczenie[1]
odmiana:
(1.1) predicate, predicated, predicated, predicates, predicating
(2.1) lm  predicates
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) predicative
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  predicament, predicative, predication
przym.  predicative
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1, 2.1) łac.  praedicātīo, od czas.  łac.  praedico
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło predicate w: Tadeusz Grzebieniowski, Langenscheidt Polish Pocket Dictionary, s. 275, Langenscheidt, 1990, ISBN 9780887291098.