plico

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

plico (język łaciński)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik

(1.1) fałdować[1]
(1.2) zwijać
odmiana:
(1.1) plicō, plicāre, plicuī, plicātum (koniugacja I)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. applico, complico, deplico, displico, explico, implico, multiplico, replico, supplico
przym. plicatilis
związki frazeologiczne:
etymologia:
źródłosłów dla ang. plicate, ang. ply, ang. ploy, arag. plegar, arum. plec, arum. plicari, ast. plegar, franc. plier, franc. ployer, franc. pliquer, friu. pleâ, galic. chegar, hiszp. plegar, korsykański piegà, korsykański piigà, katal. plegar, port. plicar, prow. plegar, rum. pleca, rum. plecare, wenec. piegar, wł. piegare
uwagi:
źródła:
  1. Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 513.