discharge

discharge (język angielski)

wymowa:

wymowa amerykańska

bryt. brytyjski angielski (RP Received Pronunciation)

czasownik enPR: dĭschäj', IPA: /dɪsˈtʃɑːdʒ/, X-SAMPA: /dIs"tSA:dZ/

rzeczownik enPR: dĭs'chäj, IPA: /ˈdɪstʃɑːdʒ/, X-SAMPA: /"dIstSA:dZ/

amer. amerykański angielski

czasownik enPR: dĭschärj', IPA: /dɪsˈtʃɑrdʒ/, X-SAMPA: /dIs"tSArdZ/

rzeczownik enPR: dĭs'chärj, IPA: /ˈdɪstʃɑrdʒ/, X-SAMPA: /"dIstSArdZ/

znaczenia:

czasownik

(1.1) wywiązać się, uiścić, spłacić (np. dług), rozwiązać (kontrakt)

(1.2) zwolnić (z wojska, z więzienia, albo pracownika), wydalić (ze służby), wypuścić (z więzienia, ze szpitala), wypisać (ze szpitala)

(1.3) wyładować, rozładować (ładunek elektryczny, baterię)

(1.4) wypływać, wyciekać

(1.5) wystrzelić

(1.6) wydzielać, wydalać

rzeczownik

(2.1) wywiązanie się, uiszczenie, spłacenie, spłata (np. długu), rozwiązanie (kontraktu), odprawa

(2.2) zwolnienie (z wojska, z więzienia, albo pracownika), wydalenie (ze służby), wypuszczenie (na wolność, ze szpitala, z więzienia z wojska), wypis (ze szpitala)

(2.3) rozładowanie, wyładowanie (ładunku elektrycznego, baterii)

(2.4) wypływ, wyciek

(2.5) wystrzał

(2.6) wydzielina, wydalina

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

(1.1,2.1) discharge of sth something

(1.2,2.2) discharge from sth something

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik discharger

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: