bellen
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] bellen (język holenderski)
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
czasownik
- odmiana:
- (1.1) bellen, belde, gebeld
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) telefoneren, rinkelen
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
[edytuj] bellen (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [ˈbɛlən] wymowa austriacka
- znaczenia:
czasownik nieprzechodni
- (1.1) szczekać
- odmiana:
- (1.1) er bellt (rzadziej: billt), boll, hat gebollen
- przykłady:
- (1.1) Mein Hund ist extrem freundlich, er bellt vor Freude beim Anblick fremder Gesichter. → Mój pies jest ekstremalnie przyjazny, szczeka z radości na widok obcych twarzy.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- źródła:
