οδοντίατρος

οδοντίατρος (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [o.ðon.ˈdi.a.tros]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński

(1.1) dentysta, dentystka, stomatolog

odmiana:

(1.1) M20a|F36: lp liczba pojedyncza D. dopełniacz οδοντιάτρου, B. biernik οδοντίατρο, W. wołacz οδοντίγιατρε; lm liczba mnoga M. mianownik & W. wołacz οδοντίατροι, D. dopełniacz οδοντιάτρων, B. biernik οδοντιάτρους

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

zob. zobacz: οδοντ- + γιατρός

uwagi:

forma równoważna: οδοντογιατρός

źródła: