Τούρκος

Τούρκος (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [ˈtur.kos]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) Turek

odmiana:

(1.1) M18: lp liczba pojedyncza D. dopełniacz Τούρκου, B. biernik Τούρκο, W. wołacz Τούρκε; lm liczba mnoga M. mianownik & W. wołacz Τούρκοι, D. dopełniacz Τούρκων, B. biernik Τούρκους

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik τουρκεύω

przym. przymiotnik τούρκικος, τουρκικός

rzecz. rzeczownik Τουρκία f rodzaj żeński, τουρκιά, Τουρκάλα, Τούρκισσα, τουρκολογιά

przysł. przysłówek τουρκιστί

tem. słow. temat słowotwórczy τουρκο-

związki frazeologiczne:

γίνομαι Τούρκος → wkurzać się • κάνω Τούρκο κάποιον → wkurzać kogoś

etymologia:

uwagi:

źródła: