bifurcation

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

bifurcation (język angielski)[edytuj]

wymowa:
bryt.  IPA: /ˌbaɪfəˈkeɪʃən/, SAMPA: /%baIf@"keIS@n/
amer.  enPR: bī'fər-kāʹshən, IPA: /ˌbaɪfɚˈkeɪʃən/, SAMPA: /%baIf@`"keIS@n/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rozwidlenie, rozgałęzienie
(1.2) mat.  bifurkacja
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bifurcate
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bifurcation (język francuski)[edytuj]

wymowa:
IPA: /bi.fyʁ.ka.sjɔ̃/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rozwidlenie, rozgałęzienie, odgałęzienie
odmiana:
(1.1) lp  bifurcation; lm  bifurcations
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

bifurcation (interlingua)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rozgałęzienie, rozwidlenie, bifurkacja
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: