bifurcation

bifurcation (język angielski)

wymowa:

bryt. brytyjski angielski IPA: /ˌbaɪfəˈkeɪʃən/, SAMPA: /%baIf@"keIS@n/

amer. amerykański angielski enPR: bī'fər-kāʹshən, IPA: /ˌbaɪfɚˈkeɪʃən/, SAMPA: /%baIf@`"keIS@n/

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rozwidlenie, rozgałęzienie

(1.2) mat. matematyka, matematyczny bifurkacja

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik bifurcate

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

bifurcation (język francuski)

wymowa:

IPA: /bi.fyʁ.ka.sjɔ̃/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rozwidlenie, rozgałęzienie, odgałęzienie

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza bifurcation; lm liczba mnoga bifurcations

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

bifurcation (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rozgałęzienie, rozwidlenie, bifurkacja

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: