zwycięzca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

zwycięzca (język polski)[edytuj]

zwycięzcy (1.1) mistrzostw
zwycięzca (1.1) biegu
wymowa:
IPA[zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a], AS[zvyćũ̯sca], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ten, który zwyciężył, wygrał
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Zwycięzca teleturnieju udał się na wycieczkę do Palermo.
składnia:
(1.1) zwycięzca + D. 
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) zwyciężony, pokonany
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zwyciężczyni, zwycięstwo, zwyciężanie, zwyciężenie
czas.  zwyciężyć (zwyciężać)
przym.  zwycięski
przysł.  zwycięsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: