zwyciężczyni

zwyciężczyni (język polski)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta, która zwyciężyła, wygrała

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	zwyciężczyni	zwyciężczynie
dopełniacz	zwyciężczyni	zwyciężczyń
celownik	zwyciężczyni	zwyciężczyniom
biernik	zwyciężczynię	zwyciężczynie
narzędnik	zwyciężczynią	zwyciężczyniami
miejscownik	zwyciężczyni	zwyciężczyniach
wołacz	zwyciężczyni	zwyciężczynie

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) zwyciężczyni konkursu / festiwalu / rywalizacji / zawodów

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. zwycięstwo n

forma męska zwycięzca mos

czas. zwyciężać ndk., zwyciężyć dk.

przym. zwycięski

przysł. zwycięsko

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: zwycięzca

• bułgarski: (1.1) победителка ż
• czeski: (1.1) vítězka ż
• hiszpański: (1.1) ganadora ż, vencedora ż
• nowogrecki: (1.1) νικήτρια ż, θριαμβεύτρια ż
• rosyjski: (1.1) победи́тельница ż

źródła: