Przejdź do zawartości

zorientować

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

zorientować (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌzɔrʲjɛ̃nˈtɔvat͡ɕ], AS: [zorʹi ̯ẽntovać], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob.i  j 
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. orientować)

(1.1) ułatwić komuś orientację w czymś, poinformować kogoś, pomóc w zrozumieniu
(1.2) skierować, ustawić, usytuować coś

czasownik zwrotny dokonany zorientować się (ndk. orientować się)

(2.1) zdać sobie sprawę z czegoś, zrozumieć o co chodzi
odmiana:
(1.1-2) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Czy mógłbyś zorientować mnie w swoich zapiskach z ostatniego wykładu?
(1.2) (…) wspieranie rozwoju dziecka z rodziny dysfunkcyjnej trzeba wzbogacić poprzez podejmowanie czynności społecznych zorientowanych na tworzenie instytucji, które prowadziłyby działania socjalne[1].
(2.1) Dopiero po chwili zorientował się, że to, co wziął za kanapę, było obszernym fotelem, w którym uprzejma interlokutorka musiała się z konieczności ścieśnić[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) zdezorientować
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zorientowanie
przym. zorientowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: orientować
źródła:
  1. Bogdan Suchodolski, Kwartalnik pedagogiczny, 2000.
  2. Janusz Tazbir, W perspektywie czasu, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.