zoeken

zoeken (język niderlandzki)

wymowa:

^{ⓘ ⓘ}

znaczenia:

czasownik słaby, przechodni lub nieprzechodni

(1.1) szukać, poszukiwać

odmiana:

(1.1) zoeken (zoekt), zocht, heeft gezocht

 

deelwoord
onvoltooid	zoekend
voltooid	gezocht
indicatief
persoon	onvoltooid	voltooid
	tegenwoordige tijd
ik	zoek	heb gezocht
jij (je)	zoekt	hebt gezocht
u	zoekt	hebt gezocht
gij (ge)	zoekt	hebt gezocht
hij zij (ze) het	zoekt	heeft gezocht
wij (we)	zoeken	hebben gezocht
jullie
zij (ze)
	verleden tijd
ik	zocht	had gezocht
jij (je)
u
gij (ge)		hadt gezocht
hij zij (ze) het		had gezocht
wij (we)	zochten	hadden gezocht
jullie
zij (ze)
	tegenwoordige toekomende tijd
ik	zal zoeken	zal gezocht hebben
jij (je)	zal zoeken zult zoeken	zal gezocht hebben zult gezocht hebben
u	zal zoeken zult zoeken	zal gezocht hebben zult gezocht hebben
gij (ge)	zult zoeken	zult gezocht hebben
hij zij (ze) het	zal zoeken	zal gezocht hebben
wij (we)	zullen zoeken	zullen gezocht hebben
jullie
zij (ze)
	verleden toekomende tijd
ik	zou zoeken	zou gezocht hebben
jij (je)	zou zoeken zult zoeken	zou gezocht hebben
u	zou zoeken zoudt zoeken	zou gezocht hebben zoudt gezocht hebben
gij (ge)	zoudt zoeken	zoudt gezocht hebben
hij zij (ze) het	zou zoeken	zou gezocht hebben
wij (we)	zouden zoeken	zouden gezocht hebben
jullie
zij (ze)
conjunctief
taal	tegenwoordige tijd	verleden tijd
enkelvoud	zoeke	zochte
meervoud	zoeken	zochten
imperatief
jij (je)	zoek
jullie	zoek

przykłady:

(1.1) Ik zoek een eenpersoonskamer. → Szukam pokoju jednoosobowego.

(1.1) Ik zoek naar mijn hond. → Poszukuję mojego psa.

składnia:

(1.1) zoeken (naar) iets

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: