zlodowacenie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zlodowacenie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) geol. okres pokrycia obszaru Ziemi lądolodem; zob. też zlodowacenie w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) O zlodowaceniach przedczwartorzędowych, w prekambrze, karbonie i permie świadczą resztki utworów lodowcowych (np. tillity), zachowane w osadach w Afryce, Australii czy Ameryce Południowej.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) zlodowacenie bałtyckie / hurońskie / Narwi / Nidy / krakowskie / Odry / Odry i Warty / plejstoceńskie / podlaskie / południowopolskie / północnopolskie / północno-wschodniopolskie / Sanu / środkowopolskie / Wisły
synonimy:
(1.1) glacjacja
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. lodowacenie n
czas. lodowacieć ndk., zlodowacieć dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. zlodowacieć + -enie, pol. z- + lodowacenie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: