zesłaniec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zesłaniec (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek odbywający karę przymusowego pobytu w odległej, odizolowanej miejscowości
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Od pierwszych dni mojego pobytu w Jakucji moją uwagę zwrócił bardzo specyficzny i niezwykle serdeczny stosunek jej rdzennych mieszkańców do Polski i Polaków. Wpływ na postrzeganie Polaków przez Jakutów i Ewenków miały niewątpliwie kilkusetletnie kontakty z polskimi zesłańcami[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) Sybirak, katorżnik
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zesłanie n, zsyłka ż
czas. zesłać dk., zsyłać ndk.
przym. zesłańczy, zesłany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: