zelator

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zelator (język polski)[edytuj]

wymowa:
[uwaga 1] IPA[zɛˈlatɔr], AS[zelator]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. inaczej: zelota[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zelota, zelant
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zelotyzm m, zelantyzm m, st.pol. zelozja ż, st.pol. zelus m, zelant m, zelota m
forma żeńska zelotka ż
przym. zelocki
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zelota
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło zelator w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VIII, s. 439, Warszawa 1900–1927.