zbieracz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

zbieracz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzbʲjɛraʧ̑], AS[zbʹi ̯erač], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) człowiek, który coś zbiera, kolekcjonuje
(1.2) człowiek, który pracuje zbierając owoce, warzywa i inne płody
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Zbliżający się jarmark będzie świętem zbieraczy różności.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zbieracz staroci / monet / znaczków
(1.2) zbieracz grzybów / jagód
synonimy:
(1.1) kolekcjoner
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zbiór m, zbiórka ż, zbieractwo n, zbieranie n, zebranie n
forma żeńska zbieraczka ż
czas. zbierać ndk., zebrać dk.
przym. zbieracki, zbiorowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kolekcjoner
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Hasło zbieracz w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.